चिसो छिर्ला गाथमा हजुर कोट पनि लैजाऊ !

प्रथा मुक्तककार

मुक्तक–१

करोडौं फूल फुले पनि बोट एउटै हुन्छ
रङ्क रैती जो भए नि भोट एउटै हुन्छ
पीडा दिने घाऊ हुन्न दुखाई हुन्छ हजुर
तन मन जहाँ लागे नि चोट एउटै हुन्छ !

मुक्तक–२

प्यासी मन जल छैन कस्तो जिन्दगानी
कर्म गर्दा पाइँन फल कस्तो जिन्दगानी
कसले हर्दछ एक एक पसिनाका थोपा
श्रम गर्यो कौडी मोल कस्तो जिन्दगानी ?

मुक्तक–३

फाटेको मन सिलाउँ भन्थें सियो भाँचिएछ
दुःखको दाइँ थुर्याऊँ भन्थें मियो भाँचिएछ
यता टाल्यो उता भ्वाङ जिन्दगीको सडक
नखेलेकै खेल खेलौं भन्थें वियो भाँचिएछ !

मुक्तक–४

पर्खाइको स्वाद के हो बल्छी थाप्ने टाँगो हेर
गुमाउनुको मोल के हो फल लाग्ने हाँगो हेर
जिन्दगी नै बोझ बनाई जिउँछन् कायरहरू
सहासको अर्थ के हो झर्झर झर्ने छाँगो हेर !

मुक्तक–५

पेरूङ्गोमा माछी छैनन् जाल कसले झिक्यो
हात लाग्ने दाऊ गायव माल कसले झिक्यो
समुद्रको मझधारैमा आज कोल्टिएझैँ भयो
डुङ्गाजस्तो जिन्दगीको पाल कसले झिक्यो ?

मुक्तक–६

जति काट्छौ उति लाग्छु चुलेसीको धार म हुँ
जहाँ घोट्छौ त्यहीँ बज्छु सारङ्गीको तार म हुँ
कहाँ उड्दछ र फूलको रङ पत्रपत्र सुके पनि
जति चुँड्छौ उत्ति बढ्छु विचारको झार म हुँ !

मुक्तक–७

चुनाब आछ गाउँमा हजुर भोट पनि लैजाऊ
घरमा तलो थप्नु पर्ला हजुर नोट पनि लैजाऊ
देशकै लागि सोच्दासोच्दै फुर्सद नमिल्ला कि
चिसो छिर्ला गाथमा हजुर कोट पनि लैजाऊ !

मुक्तक–८

वैँसको हुरीमा वृक्ष ढल्ला टेको दह्रो लगाऊ
नौंनी मन पग्लिएर जाला ठेको दह्रो लगाऊ
भर हुन्न आफ्नै पनि के काम र ताला चावी
दिलमै छिरी चोरी भाग्ला छेको दह्रो लगाऊ !

मुक्तक–९

झुपडीमै छ खुसी हजुर दरवार किन चाहियो
मनकै भर काफी हजुर घरवार किन चाहियो
के नै काम र सम्पतिको मर्दा सँगै लाने होइन
फूलले पनि रेट्छ हजुर तरवार किन चाहियो ?

मुक्तक–१०

हलक्कै छन् लसुनका बोट पोटी कसले खायो
पाडापाडी छन् गोठ एक्लै भोटी कसले खायो
लुटी खाने दाउ छन् अनेक लुटेरा यो संसारमा
श्रम गर्ने श्रमिकहरुको भन रोटी कसले खायो ?

थप यो पनि

तपाईको प्रतिक्रिया