क्रम

अशिक्षाको खरानीभित्र कोट्याउँछ र शिक्षाको झिल्कोमा झोसेर सल्काउँछ चेतना धिब्री । त्यही धिब्रीको मधुरोमा उमार्छ एक हुल विचारहरु । विचार, जस्को कुनै मोल छैन कुनै आशा छैन कुनै आधार छैन । छ त केवल मस्तिष्कको अन्तःकण...

जातिको ज्यान हो भाषा

मर्छ भाषा किन त्यसै ए, जातिको यो ज्यान हो देश जप्दै नित्य फुल्ने, फूल हो अम्लान यो जाति–फूलै फुल्न वञ्चित देश यो शमशान हो शान्ति पनि आफैँ छ बोल्दो यो त केवल भान हो तर थिचोर जति नै उठ्नु प्रगतिको इतिहास हो बाँ...

प्रश्न

नेताज्यूले ‘मुर्दावाद’ भन्दा बाउ आमाले सुरक्षित हुर्काएको जिउ गोलीको पर्रामा तेस्र्याएर ‘मुर्दावाद’ भन्ने बुद्धु बहादुर मै हुँ । नेताज्यूले ‘जिन्दावाद’ भन्दा आफूले दुःखले किनेर लगाईरहेको कपडा धरधरी च्यातेर ‘जिन्द...

टर्चर

एउटा अर्धसिल्ली छ निहुँ मात्र खोजिरहन्छ मैमत्त भएर हिँड्छ र बोल्छ जान्नेसुन्ने सम्झन्छ आफूलाई । कमेडियन जस्तो हँसाइरहन्छ जोकरहरूको ताली खाइरहन्छ हसाउँदा हसाउँदै रुवाउँछ ऊसँग आजित छ दुनियाँ । एउटा अर्धसिल्ली छ ह...

जुलिया प्रास्टाना

म काली छु हो हाँडीको पिँधजस्तै काली मलाई कालो हुनुको पीडा छैन मेरो कपाल कपाल होइन घोडाको जगर हो त्यो जगरमा छ घोडा हुनाको पहिचान मेरा आँखा चिम्सा छन् एकदमै चिम्सा र कुना चाउरिएका यो उर्वर बैंसमा पनि बूढी देख्न...

आइमाईहरुको म्याराथन

युगौंदेखि आइमाईहरुको म्याराथन चलिरहेको छ अगेनादेखि जुठेल्नुसम्म जुठेल्नुदेखि पँधेरोसम्म गोठदेखि जंगलसम्म भण्डारदेखि ढिकीजाँतोसम्म घरदेखि खेतबारीसम्म । धावकहरु विश्राम लिदैनन् दौडिरहन्छन्, दौडिरहन्छन् कहिले कोद...

अनिता लामाका तीन कविता

१. जिन्दगीको रङ्गमञ्चमा जिन्दगीको रङ्गमञ्चमा तिमीजस्तै उभिएकी छु म पनि एकजना नाट्य अभिनेता भएर ! धेरै अभिनय गरिसकेँ तिमीले झैँ अझ गर्नु छ कति धेरै परिपक्क बनाएको छ समयले, परिस्थितिले अब, त जस्तै भूमिका खेल्न पन...

एउटा फिलिङ्गो

एक्लै उभिने पहाड एक्लै बग्ने नदी एक्लै उदाउँने घाम सबै सबै देखेको छु- मैले एक्लै उभिएर पहाड सजिलै पगाल्न सक्छ- मेघ एक्लै बगेर नदी सजिलै खन्न सक्छ- खोँच एक्लै उदाएर घाम सजिलै फैलाउन सक्छ- ज्योती म निर्धक्क छ...

छुनु

छुनु, सृष्टिको आरम्भ हुनु हो । कुनै उष्ण लाम्पुच्छ्रे ताराले नछोइदिएको भए कहाँ आविष्कार हुन्थ्यो र यति सुन्दर पृथ्वी ! एउटा बीजले जब छुन्छ धर्तीको गर्भ हेरिरहुँ लाग्ने बनिदिन्छ सुन्दर विरुवा खोतल्दै खोतल्दै क...

अब म कोठा सर्नु पर्छ

पश्चिम फर्केको घरको बिच कोठामा म बुनिरहेको छु जीवनका सुईटरहरु म तुनिरहेको छु भविष्यका सपनाहरु तर ती सब सिद्दिन पाएनन् हुर्किन पाएनन् अब मलाई बस्नु छैन त्यहाँ र सुत्नु छैन दक्षिण फर्किएको खाटमाथि । अप्ठ्यारो ढोका...